ข้อคิดเรื่องจุลินทรีย์ท้องถิ่น

วันเสาร์หนึ่งที่ Daruma ฉันนั่งลงกับกองหนังสือเกษตรธรรมชาติ: Cho's Global Natural Farming โดย Rohini Reddy (SARRA), Organic Farming โดย Youngsang Cho (JADAM) และ ECHO Development Notes เรื่อง IMO อีกสองสามฉบับ หนังสือของ Reddy เต็มไปด้วยสูตรที่ทำตามได้ง่ายสำหรับการเพาะและขยายจุลินทรีย์ และการทำน้ำหมัก JADAM ครอบคลุมเนื้อหาคล้ายกัน ส่วนบันทึกของ ECHO เพิ่มรายงานภาคสนามจากผู้ปลูกที่เคยใช้ IMO ด้วยตัวเอง

ฉันเองก็ยังใหม่กับ IMO อยู่มาก ซึ่งอาจเป็นเหตุผลที่หนังสือของ Reddy ถูกใจฉัน มันง่ายสำหรับมือใหม่ที่จะทำตาม แต่ละขั้นตอนต่อยอดจากขั้นก่อนหน้า ดังนั้นนี่จึงไม่ใช่บทความสอนวิธีทำ แต่ใกล้เคียงกับบันทึกของคนที่กำลังเริ่มเรียนรู้มากกว่า

Jolie ผู้ฝึกงานที่ Daruma กับฉันได้ลองทำน้ำหมักพืช (FPJ) ไว้สองสามชุดเพื่อดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น อาสาสมัครคนอื่นๆ เริ่มสนใจว่าเรากำลังทำอะไร และยิ่งสนใจขึ้นอีกเมื่อเราทำน้ำหมักปลา (FAA) ขึ้นมาอีกชุด

ในฐานะปัจจัยการผลิตจากธรรมชาติ IMO ทำเองในพื้นที่ได้ในราคาถูกมาก หรือในกรณีของ EM (จุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพ) ก็ซื้อได้ในราคาถูกพอกัน และใช้เพียงเล็กน้อยก็ไปได้ไกล

ในแวดวงเพอร์มาคัลเชอร์ ทั้ง IMO และ EM เป็นที่นิยมพอกัน แต่ละคนตัดสินใจเองว่าจะใช้อะไร ที่ Daruma เราใช้ทั้งสองอย่าง ควบคู่กับมูลสัตว์จากระบบปศุสัตว์แบบบูรณาการของเรา และปุ๋ยหมัก

ระหว่างคอร์สออกแบบเพอร์มาคัลเชอร์ครั้งล่าสุด เราทำ IMO-1 โดยใช้ไม้ไผ่และปลายข้าวที่เก็บมาจากหลายจุดของฟาร์ม เพื่อให้ชุดนี้มีประชากรจุลินทรีย์ตั้งต้นที่หลากหลาย ซึ่งทำให้เกิดคำถามน่าสนใจสำหรับคนที่ทำเรื่องนี้ในเมืองหรือชานเมือง ว่าคุณจะไปเก็บ IMO-1 มาจากไหน?

หนังสือแนะนำว่าไม่ว่าคุณจะอยู่ที่ไหน หุบเขา ยอดเนิน และพื้นที่ป่าใกล้ๆ ล้วนเป็นที่ที่ดีสำหรับตามหาจุลินทรีย์ชนิดอื่น สุขภาพของดินอยู่ใกล้ศูนย์กลางความคิดของชาวเพอร์มาคัลเชอร์ส่วนใหญ่ การเดินทางไปเก็บจุลินทรีย์จากที่อื่นจึงมีคุณค่าจริง ประชากรตั้งต้นที่หลากหลายกว่าน่าจะหมายถึงระบบที่ยืดหยุ่นทนทานกว่า เพียงเท่านี้ก็น่าลองแล้ว

ฉันคิดว่าพืชพรรณเดิมในพื้นที่ Daruma น่าจะทำหน้าที่นี้อยู่บ้างแล้ว เพราะทุกสิ่งล้วนมีส่วนช่วยจัดการระบบนิเวศ แม้แต่พืชเอง และพืชก็มักส่งเสริมจุลินทรีย์ที่ระบบรากของตัวเองต้องการ อย่างน้อยเราก็ยังมีโอกาสนำจุลินทรีย์ที่เคยหายไปจากพื้นที่นี้กลับคืนมา

อีกชื่อที่ยังไม่ได้เอ่ยถึงคือ Elaine Ingham และ Soil Food Web ซึ่งเป็นแหล่งความรู้ที่คุ้มค่าเวลาสำหรับใครก็ตามที่สนใจเกษตรธรรมชาติ หรือทางเลือกธรรมชาติแทนเกษตรเคมี